Historiek

Alles begon met het verhaal van Katrien. Zij is geboren met een zware hartafwijking en heeft spondylitis ankylosans, een reumatologische systeemziekte ook gekend als de ziekte van Bechterhew.

Na haar tweede openhartoperatie in maart 2003 ging haar fysieke conditie snel achteruit. Hoewel ze toch nog aan een opleiding aan de Academie voor Podiumkunsten in Aalst begon, heeft ze uiteindelijk haar instrumenten aan de kant moeten zetten.

Negen loodzware revalidatiejaren volgden. De liefde voor muziek overwon en Katrien kreeg opnieuw zin om te spelen. Dankzij haar toenmalige lerares van Cadence – die haar naast ademhalingstechnieken ook technieken aanleerde om de energie goed te beheersen – werd haar muziekinstrument gaandeweg ook een instrument om uithouding en spierkracht op te doen en om coördinatie opnieuw aan te leren.

Tijdens een zoveelste oefening aan een simulator om bewegingen in het dagelijkse leven aan te leren, kwam de klik: “Ik ben 34 en ik vul mijn dinsdagnamiddagen met bokaals open en dicht draaien.

Katrien bedacht zich dat ze met de shikiri (percussie-instrument, ook wel “shaker” genoemd) exact dezelfde beweging kon oefenen. Haar verbeelding nam het over en per oefening dat ze die bewuste namiddag moest uitvoeren, kwam er een muziekinstrument voor de geest.

Toen ontstond het idee: waarom geen muziek integreren in motorische revalidatie? Psychologisch een stuk makkelijker te verteren, de motivatie makkelijker te vinden.

Ze stelde een werkdocument op met ideeën en ging op zoek naar geïntresseerden in de medische wereld om dit project verder uit te werken.

In september 2011 leerden Lucy en Katrien elkaar kennen in de les masters djembe en douns van Cadence Mandingue, de Academie voor Afrikaanse Dans en Percussie.

Kathy volgde op dat moment al les in het middelbaar aan diezelfde Academie. In september 2012 kwam Kathy de masterclass vervoegen. Al snel klikte het tussen de drie meiden en samen stonden ze verschillende keren op de planken tijdens festivals en andere evenementen.

Lucy was – naast muzikaal begeleidster van Afrikaanse dans - inmiddels ook het pad van beeldhouwen ingeslagen, Kathy was aan de slag als grafisch vormgeefster.

Stilaan bekroop de zin om samen meer te doen met hun kunstzinnige bezigheden en deze te verankeren in een project.

Kunst, muziek, dans, creativiteit en revalidatie...de ideeën sprongen alle richtingen uit maar hoe konden we die bundelen tot een samenhangend geheel?

Vele, soms lange avonden - tussen pot en pint - met elkaar, met vrienden, met leraars, collega’s, scholen, kinesisten,… werd er gebrainstormd.
Uiteindelijk kwamen we er uit dankzij de muziekleraar van Katrien, Gauthier Lisein : wij wilden de liefde voor kunst, muziek, dans en creativiteit delen met andere mensen. Wij wilden het kind in ons bewaren.

Want “ieder kind is een artiest,” zo zei Picasso. “De kunst is er één te blijven als je groot bent.” Dat vonden wij ook.

Artmuze werd geboren.



naar boven )